علمی و آموزشی, مقالات

تاریخچه کیف های دستی

کیف

در زمان های گذشته که انسان ها اشیاء با ارزش را با خود حمل میکردند ، هزاران سال است که کیف های دستی وجود داشته است . آنها همزمان با مد و هنجارهای فرهنگی تکامل یافتند. بیایید سفری کوتاه به مسیر تاریخی اکسسوری محبوبمان بزنیم که به نوعی تاریخ آزادی و استقلال نیز هست.

وقتی مردان کیف های دستی حمل می کردند

آیا می دانستید که کیف های دستی به عنوان اکسسوری مردانه است ؟ بله، این درست است. از هیروگلیف های مصر باستان که مردانی را در حال حمل کیسه به دور کمر خود تا اواخر قرن هفدهم نشان می دهد، مردان کسانی بودند که کیف حمل می کردند. حتی خود اصطلاح “کیف دستی” که برای اولین بار در سال 1900 رایج شد، اصطلاحی برای چمدان دستی یک مرد بود.برای هزاران سال، کیسه ها صرفاً اشیاء عملی بودند. اجداد اولیه ما از کیسه های ساخته شده از پوست حیوانات و الیاف گیاهی برای حمل ابزار شکار و جمع آوری استفاده می کردند. 

کیف انسان، قرن چهاردهم

کیف انسان، قرن چهاردهم

در قرون وسطی بود که کیف برای اولین بار به یک اکسسوری مد تبدیل شد. کیف ها به شکل قابل حمل تبدیل شدند که مهارت سازنده کیف را نشان می داد. مردم شروع به حمل کیسه های بند کشی کردند که با گلدوزی و جواهرات مزین شده بود. مردانی که از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردار بودند، با یک کیف پول مجلل که به کمرشان بسته شده بود، ثروت خود را به نمایش میگذاشتند. اولین خدمات پیک در دوران رنسانس ایتالیا آغاز شد و پیام رسان ها از کیف های محکم ساخته شده از چرم ابزاردار برای حمل اوراق و پول بین بانک ها استفاده می کردند. در حدود سال 1497 لئوناردو داوینچی دست خود را در طراحی مد امتحان کرد و یک کیف چرمی استادانه طراحی کرد. در سال 2012، به عنوان ادای احترام به شهر فلورانس، خانه مد Gherardini کیف لئوناردو را زنده کرد و نام آن را “La Pretiosa” (به معنی گرانبها) گذاشت.

طرح "La Pretiosa" (در زیر) در کنار کیف Pretiosa (بالا) بر اساس طرحC.1400s، طرح توسط لئوناردو داوینچی (1452-1519)، 2012، طراحی کیف دستی توسط Gherardini

طرح توسط لئوناردو داوینچی (1452-1519)، 2012، طراحی کیف دستی توسط Gherardini

کیف لئوناردو

 کیف لئوناردو برای زنان طراحی نشده بود. در آن زمان، مردان معمولاً پول را در کیسه ای که از پارچه یا پوست ساخته شده بود و به کمربند وصل می کردند، حمل می کردند. زنان کیف های بند کشی را به عنوان یک کالای مد یا ظرفی برای وسایل کوچک می پوشیدند. دامادها به عنوان هدایای عروسی، کیف هایی با گلدوزی هایی که داستان های عاشقانه و اشعار را نشان می دادند به عروس ها می دادند. آنها را با اقلامی مانند پوماد یا تسبیح از کمربند زنانه آویزان می کردند. اینها پیشینیان شاتلین بودند، یک قلاب یا گیره تزئینی که در کمر با ابزارهای خیاطی کوچک، ساعت‌ها و دیگر اشیاء آویزان از زنجیر بسته می شد.

در طول قرن های 16 و 17، مد به طور چشمگیری تغییر کرد و زنان شروع به پوشیدن لباس های گسترده ای کردند که پارچه های زیادی داشت. آنها دیگر نمی توانستند کیسه های کمربند خود را در قسمت بیرونی لباس خود بپوشند زیرا در لباس هایشان گره می خوردند. در عوض، آنها زیر دامن خود کیسه های کمربندی می پوشیدند. اینها بعدها منجر به اختراع جیب شد. در همان زمان، مد مردان نیز تغییر کرد و با آن کیسه هایی که با خود حمل می کردند. هنگامی که جیب ها در حدود سال 1670 اختراع شدند، مردان دیگر مجبور نبودند کیفی را که به کمربند بسته شده بود حمل کنند. آنها هنوز کیسه های کوچکتری برای نگهداری پول خود حمل می کردند و بعداً به کیف پول تبدیل شدند.

و اما در قرن 17 همه کیسه ها کوچک نبودند. طبقات پایین تر، دهقانان و مسافران، کیسه های پیام رسان و کیسه های کیف مانند بزرگتر را حمل می کردند که در سرتاسر بدن را کیسه ها می پوشاند. این کیف‌ها برای حمل وسایل بزرگ‌تر مناسب‌تر بودند و صرفاً کیف‌های سودمند بودند. در قرن 18، مد یک بار دیگر تغییر کرد. کشف شهر باستانی پمپئی با طراحی های شیک و ظریف منجر شد. در نتیجه، زنان لباس‌های باریک‌تری می‌پوشیدند که زیر آن‌ها دیگر نمی‌توانستند کیسه‌های کمربند را حمل کنند. کیف پول باید دوباره اختراع می شد. در این دوران، زنان شروع به پوشیدن کیف های ظریف با بند مچی به نام مشبک یا ضروری کردند.

رتیکول، موزه آمستردام

رتیکول، موزه آمستردام

اولین کیف ها

کیف ها نه تنها موقعیت اجتماعی و هویت دارنده را نشان می دادند، بلکه نشان می دادند اولین کیف‌ها منحصراً توسط مردان ثروتمند حمل می‌شد، زیرا احتمال بیشتری داشت که خارج از خانه شوند. چون زنان در خانه بودند، نیازی به حمل کیف نبود. در پایان قرن نوزدهم، با معرفی سفرهای عمومی با قطار، زنان شروع به معاشرت و مسافرت در سراسر دریا و خشکی  کردند. علاوه بر چمدان‌های بزرگی که باربرها حمل می‌کردند، زنان به کیسه‌های کوچک‌تری برای نگهداری بلیط، اوراق و پول نیاز داشتند. طراحان چمدان مانند لویی ویتون شروع به مد کردن کیف‌هایی کردند که اساساً چمدان‌های مینیاتوری با دسته‌های محکم، محفظه‌های متعدد و بسته شدن ناگهانی بودند. کیف پورمانتو برای مسافرت ایده آل بود و در بین پزشکان نیز بسیار محبوب شد. و با آن، کیف دستی متولد شد.

کیف دستی

کیف دستی

به گفته آنا جانسون در  The Power of the Purse:

برخلاف یک شبکه مشبک شل و ول یا یک کیف سکه تزئینی که با یک نخ مهر و موم شده بود، این کیف بسته شد و برای اولین بار، زنان می‌توانستند وسایل خود را با درجاتی از حریم خصوصی حمل کنند. مردانی که مدت‌ها پنکه یک خانم یا پول او را حمل می‌کردند، جای کیف‌های کاربردی و با ساختاری درخشان را گرفتند و از آن زمان کیف دستی آنها را مبهوت و طرد کرده است.

با گذشت سال‌ها، کیف‌های دستی به بخش مهمی از زندگی روزمره زنان تبدیل شد که هم سبک زندگی و هم فرهنگی را که در آن زندگی می‌کردند منعکس می‌کرد.

قرن بیستم نوآورانه ترین دوره برای کیف های دستی بود. همانطور که زنان بیشتر و بیشتر وارد جامعه شدند، طراحان شروع به ساخت کیف های بزرگتر کردند تا تمام نیازهای روزانه خود را حمل کنند.

در دهه 1950، زمانی که هرمس یک کیف را به نام گریس کلی نامگذاری کرد، کیف آن به یک کالای لوکس ارتقا یافت.

در دهه 1970 ما به دور کامل می رسیم. مردان بار دیگر شروع به حمل کیف های دستی کردند که اغلب به عنوان کیف پول مردانه یا مورس شناخته می شود. اینها ظاهر مردانه تری دارند و از نظر اندازه بزرگتر هستند و به مردان اجازه می دهند وسایل بیشتری را با خود حمل کنند. امروزه کیف ها از هر ماده ای که بتوان تصور کرد درست می شود. هم مرد و هم زن کیف های خود را روی شانه ها، در دست یا زیر بازو حمل می کنند تا تمام ملزومات زندگی مدرن خود را ذخیره کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *